2 mei
31 mei
Isabela Verhagen
Sinds de hevige regenval in 2024 de straten van Valencia onder water zette, kon ik de beelden van bewoners die de modderige straten schoonveegden niet meer uit mijn hoofd krijgen. Te midden van de enorme hoeveelheden modder en water leek het vegen een zinloze handeling. Deze beelden brachten een duidelijke boodschap over: mensen proberen de schadelijke gevolgen van klimaatverandering te beheersen.
30 apr
24 mei
Babs Groote Schaarsberg
Mijn collectie bestaat uit sculpturen rond het lichaam, als eerbetoon aan de Bottermarkt in mijn dorp Raalte en de Sallandse klederdracht. Het is geen herhaling van het origineel, maar een persoonlijke interpretatie die bedoeld is om te fascineren en mensen te betrekken, zodat deze tradities niet verloren gaan. De titel Een Ode Aan geeft mij vrijheid in mijn creatieve proces en nodigt het publiek uit om zich te verwonderen en nieuwsgierig te zijn, net zoals ik me voel wanneer ik over de Bottermarkt loop.
4 apr
26 apr
Florentien Stikkelorum
Kom kijken met je ogen dicht naar een nieuw kunstwerk van Florentien Stikkelorum, gemaakt voor de Exbunker. De donkerte van de Exbunker kan nóg donkerder, en tevens lichter. Vergezichten met Gesloten Ogen nodigt je uit om even te verstillen en te kijken waar je normaal niks ziet, naar je oogleden. Wat je ziet verschijnt niet vóór je, maar in je. Wat ontvouwt zich daar wanneer je er de aandacht aan geeft? En hoe groot is die ruimte achter je oogleden? Samen maken we de Exbunker even een oneindig grote plek, de plek van de verbeelding.
2 apr
26 apr
Judith Spil
Opeens valt er iets kleins op de grond: wat zou het kunnen zijn? Het doek dat eerder verborgen bleef, is zojuist zichtbaar geworden door het vallen van een knoop. Judith Spil onderzoekt hoe je kwetsbaarheid zichtbaar kan maken. Ze maakt hierbij gebruik van alledaagse objecten. De vallende knopen komen los van het doek en vormen voortdurend een veranderend landschap op de grond.De knopen zijn verbonden aan de draad die langzaam wordt losgetrokken, en er zal een knoop vallen. Dit gaat langzaam, net zoals je bij het tonen van kwetsbaarheid beetje bij beetje delen van jezelf laat zien. Het is een onomkeerbaar proces: zodra je iets deelt met een ander, kan je niet meer terug. Het versterkt jullie band, maar het voelt ook alsof er iets wegvalt. Een beschermende laag mist, er wordt nu iets blootgelegd. Het is een mooi, maar ook pijnlijk proces waarbij je een deel van jezelf weggeeft, maar het kan je ook verbinden met andere mensen. Je neemt een risico, omdat je nooit weet hoe de ander reageert op jouw fragiliteit.
7 mrt
7 apr
Sasja Houba
Het werk ‘How to Practice Paradise’ van Sasja Houba is een project dat tuinen benadert als meer dan slechts een verlengstuk van het huis. Door kunst, geschiedenis en persoonlijke verhalen te combineren, onderzoekt dit werk hoe gewone tuinen kunnen veranderen in visies van het paradijs. Voor dit onderzoek bezocht Houba verschillende achtertuinen in en rondom Utrecht (waaronder Rijnsweerd, Sterrenwijk, Wilhelminapark en Zuilen), en interviewde ze tuineigenaren over de (symbolische) waarde van hun tuin. Daarnaast bestudeerde Houba afbeeldingen van het paradijs uit uiteenlopende tijden en culturen.
5 mrt
29 mrt
Ken Stoové
Dit onderzoek vertoont de innerlijke zoektocht van Ken Stoové, die een diep verlangen voelt om naar Suriname te reizen, het land waar zijn opa en vader hun eerste adem haalde. Hoewel hij er zelf nooit is geweest, leeft Suriname sterk in zijn verbeelding, gevormd door verhalen, gelezen teksten en dromen. Voor Ken staat het land symbool voor afkomst, identiteit en een mogelijke thuiskomst, maar ook voor onzekerheid. Hij vraagt zich af of hij er warmte en verbondenheid zal vinden, of zich juist een buitenstaander zal voelen, aan de rand van zijn eigen oorsprong.
28 feb
29 mrt
Het Kleinste Kamertje
“One frame at a time” Een archief van portretten dat over een periode van vijf jaar is opgebouwd, voortkomend uit een werkwijze die afstand neemt van het directe en snelle beeld. Elke foto vraagt om een lange belichtingstijd en plaatst de geportretteerde buiten het tempo van het dagelijks leven. De vereiste stilstand zorgt voor een ander soort aandacht: bewustwording van ademhaling, kleine onwillekeurige bewegingen en de moeite om stil te blijven staan. Wat begint als een technische keuze, wordt zo een moment van vertraging.
5 feb
28 feb
Hazel van Berkel
De eenzaamheid die de winter met zich mee kan brengen, was de drijvende kracht achter Hazel van Berkels tentoonstelling "De zachtheid van een vreemdeling". Deze installatie, bestaande uit tientallen verloren handschoenen, verbeeldt de verborgen verbondenheid tussen mensen in tijden van terugtrekking en isolatie. Van Berkel pakte de handschoenen op, zoals je de hand van een ander vasthoudt in nood. Zo worden de handschoenen meer dan alleen een verloren voorwerp, maar ook een bron van steun en troost in moeilijke tijden.
31 jan
22 feb
Roos Gerritsen
Een multimedia-/video-installatie met de lucht als onderwerp, onderbroken en vervolgens opnieuw geordend. Door projectie wordt deze gefragmenteerde lucht een metafoor voor het stedelijk uitzicht, waar gebouwen, lijnen en niveaus de blik voortdurend breken. Onder, op en boven de grond van de EXbunker ontstaat een nieuw spel van randen en dieptes, een horizon die voortdurend verschuift. Roos verbindt de lucht met kwetsbaarheid en vrijheid, waardoor deze een spontane aanwezigheid krijgt in contrast met de concrete realiteit van de ruimte.
3 jan
25 jan
Noud Boogaard
HKU-alumnus Noud van den Boogaard onderzoekt hoe betekenis vorm krijgt en hoe ruimte, handelingen en materiaal dat proces beïnvloeden. In zijn maquettes spelen herhaling en waarheid een belangrijke rol. Deze maquettes zijn meer dan miniaturen: ze verkennen de relatie tussen materiaal en betekenis, terwijl ze tegelijkertijd afstand en perspectief, overtuiging en desoriëntatie creëren. Door een zorgvuldige gelaagdheid van referenties construeert Van den Boogaard een wereld die voortdurend naar zichzelf verwijst. Bij nadere beschouwing blijkt de ene ruimte weer deel uit te maken van de andere. Het resultaat is een installatie die zichzelf voortdurend bevraagt, zich naar binnen plooit en geleidelijk elke zekerheid laat vervagen.
2 jan
31 jan
Inês Da Silva Aguiar
Waar hoor ik thuis, en wat geeft werkelijk vorm aan ons gevoel van zelf? Inês Da Silva Aguiar onderzoekt de fragiele en complexe aard van identiteit in The House of Self, een werk dat beïnvloed is door haar etnisch gemengde achtergrond en opvoeding op een politiek verdeeld eiland. Door middel van persoonlijke reflectie en gesprekken met haar familie onthult ze de uitdagingen van het navigeren tussen talen en culturen, en legt ze de ervaring vast van het leven tussen verschillende werelden.
6 dec 25
28 dec
rayn
een binnenruimte gevuld met buiten. in deze installatie is de vloer bedekt met aarden tegels, die met de tijd hun vorm verliezen. in een opeenstapeling van tegels herhaalt zich het gebaar van ordenen, bouwen en afbreken. door jouw aanwezigheid ontvouwt zich een ritme van ontstaan en vergaan. naast de tegels bevat de ruimte een pallet-sculptuur die verwijst naar stilgelegde beweging. omdat deze onbruikbaar is voor transport, legt de sculptuur bloot hoe materiaal en functie zich verhouden tot onze wereld en bevraagt het jouw oordeel en aanwezigheid hierin.