exposities|

eerder toonde ik

Resultaat 1 - 12 van 182 exposities

1 aug

30 aug

the escalator is always rolling

Thomas L. Fontein

Elke dag herhaalt zich hetzelfde spel, om dezelfde tijd en op dezelfde plaats als gisteren, maar met andere spelers. Je lichaam wordt opgenomen in de stroom van het spitsuur, terwijl je hoofd losgekoppeld raakt. Wanneer de trein het station verlaat, neem je plaats tussen de talloze afwezige blikken. ‘the escalator is always rolling’ is een verkenning van de mentale gevoelloosheid als gevolg van herhaling, voorspelbaarheid en de sleur van het onderweg zijn naar iets wat geen voldoening geeft.

30 jul

30 aug

Masque

Sire Mane

In Sire Mane's nieuwe werk 'Masque' komt de bezoeker terecht in een spanningsveld tussen eerlijkheid, verborgenheid en aanpassing. De installatie bestaat uit twee grote maskers waarachter zich persoonlijke en kwetsbare verhalen verschuilen. Achter de maskers hoor je twee personen spreken in hun eigen taal, het Frans en het Wolof (lokale taal uit Senegal), over onderwerpen die ze in hun dagelijks leven moeilijk kunnen bespreken. De emoties achter deze maskers zijn duidelijk hoorbaar, maar de woorden blijven voor de meeste bezoekers toch onverstaanbaar. De maskers trekken de kijker aan, maar blijven ondoordringbaar. Ze geven hun binnenwereld niet prijs. Zo ontstaat een gevoel van afstand en onbegrip, verbonden aan een verschil in taal, identiteit en cultuur.

Familieportret: vader met stropdassenmasker houdt baby vast, moeder met rood bloemenmasker zit in stoel.

4 jul

26 jul

De muren hebben oren

Adriënne Verburg

'De benen nemen,' waarom zeggen we dat zo? In plaats van 'ik ga ervandoor'? Tegelijkertijd worden mensen erop afgerekend als ze niet 'correct' Nederlands spreken. We accepteren allerlei gekke spreekwoorden, maar een kleine taalfout kan soms al genoeg zijn om iemand een soort van af te wijzen. Hoe we met elkaar communiceren, fascineert me enorm. Hoe vanzelfsprekend we het vinden. Hoe woorden regels volgen, hoe objecten met ons communiceren en hoe wij die dan weer lezen. En dan zijn er die spreekwoorden, die vaak iets benoemen waarvan de betekenis allang niet meer letterlijk is. Toch begrijpen we elkaar of is dat helemaal niet zo en doen we alsof? In mijn werk zoek ik de verwarring op in spreekwoorden, soms door het letterlijk te verbeelden, soms door iets kleins aan ze te veranderen.

Blauw doorschijnend paneel met donkere kegel in zwart kubusframe, aan een witte muur bevestigd.

2 jul

26 jul

Maybe I was too impatient, or the movement too subtle

Indira de Boer

Afgelopen januari bracht Indira de Boer twee weken wandelend door in de Himalaya. Deze fysieke reis vormde een artistiek onderzoeksproces waarin de focus lag op de relatie tussen mens, materie en landschap. Tijdens deze trektocht werd onderzocht hoe betekenisgeving verandert wanneer de menselijke schaal wordt gedecentreerd ten opzichte van de overweldigende aanwezigheid van niet-menselijke entiteiten.

6 jun

28 jun

We Stellen Ons Bloot

Lenny van Hout & Mees van de Voren

We Stellen Ons Bloot is een duo-expositie van Lenny van Hout en Mees van de Voren. Twee autodidact kunstenaars die allebei op hun eigen manier werk maken over mentale gezondheid, persoonlijke groei en alles wat daarbij komt kijken. Hun stijlen verschillen, botsen soms zelfs, maar komen tegelijk vanuit dezelfde kwetsbare kern.De expo laat werk zien dat ontstaat vanuit chaos en het zoeken naar jezelf. Een eerlijke tentoonstelling over kwetsbaarheid, over opnieuw beginnen en over jezelf durven laten zien als kunstenaar en als mens.

28 mei

28 jun

HKU EXPOSURE 25 tm 29 JUNI

HKU Theater

HKU Theater strijkt dit jaar in de maand juni voor de tweede keer neer op het Nijverterrein, en zo ook in EXboot. Afstudeerders van de opleidingen Theatre Design, Interactive Performance Design en de Master Scenography werken aan hun afstudeerprojecten die tijdens EXPOSURE op donderdag 25 t/m zondag 29 juni te zien zijn. Komt dat bekijken!

Een close-up van blauw-witte geweven stof met een abstract, onregelmatig patroon van lijnen en golven.

2 mei

31 mei

Dweilen met de Kraan Open

Isabela Verhagen

Sinds de hevige regenval in 2024 de straten van Valencia onder water zette, kon ik de beelden van bewoners die de modderige straten schoonveegden niet meer uit mijn hoofd krijgen. Te midden van de enorme hoeveelheden modder en water leek het vegen een zinloze handeling. Deze beelden brachten een duidelijke boodschap over: mensen proberen de schadelijke gevolgen van klimaatverandering te beheersen.

Een bewegende figuur in een volumineus wit, wolkachtig en geplooid kledingstuk staat voor een donkerblauwe achtergrond.

30 apr

24 mei

Een Ode Aan

Babs Groote Schaarsberg

Mijn collectie bestaat uit sculpturen rond het lichaam, als eerbetoon aan de Bottermarkt in mijn dorp Raalte en de Sallandse klederdracht. Het is geen herhaling van het origineel, maar een persoonlijke interpretatie die bedoeld is om te fascineren en mensen te betrekken, zodat deze tradities niet verloren gaan. De titel Een Ode Aan geeft mij vrijheid in mijn creatieve proces en nodigt het publiek uit om zich te verwonderen en nieuwsgierig te zijn, net zoals ik me voel wanneer ik over de Bottermarkt loop.

Abstracte, wazige achtergrond met een warm oranje-geel kleurverloop dat overgaat in een koel blauwgrijs.

4 apr

26 apr

Vergezichten met Gesloten Ogen

Florentien Stikkelorum

Kom kijken met je ogen dicht naar een nieuw kunstwerk van Florentien Stikkelorum, gemaakt voor de Exbunker. De donkerte van de Exbunker kan nóg donkerder, en tevens lichter. Vergezichten met Gesloten Ogen nodigt je uit om even te verstillen en te kijken waar je normaal niks ziet, naar je oogleden. Wat je ziet verschijnt niet vóór je, maar in je. Wat ontvouwt zich daar wanneer je er de aandacht aan geeft? En hoe groot is die ruimte achter je oogleden? Samen maken we de Exbunker even een oneindig grote plek, de plek van de verbeelding.

Talrijke kleine, kleurrijke knoopjes van verschillende groottes en tinten zijn verspreid over een lichtgekleurd, gestructureerd oppervlak.

2 apr

26 apr

De Ontknoping

Judith Spil

Opeens valt er iets kleins op de grond: wat zou het kunnen zijn? Het doek dat eerder verborgen bleef, is zojuist zichtbaar geworden door het vallen van een knoop. Judith Spil onderzoekt hoe je kwetsbaarheid zichtbaar kan maken. Ze maakt hierbij gebruik van alledaagse objecten. De vallende knopen komen los van het doek en vormen voortdurend een veranderend landschap op de grond.De knopen zijn verbonden aan de draad die langzaam wordt losgetrokken, en er zal een knoop vallen. Dit gaat langzaam, net zoals je bij het tonen van kwetsbaarheid beetje bij beetje delen van jezelf laat zien. Het is een onomkeerbaar proces: zodra je iets deelt met een ander, kan je niet meer terug. Het versterkt jullie band, maar het voelt ook alsof er iets wegvalt. Een beschermende laag mist, er wordt nu iets blootgelegd. Het is een mooi, maar ook pijnlijk proces waarbij je een deel van jezelf weggeeft, maar het kan je ook verbinden met andere mensen. Je neemt een risico, omdat je nooit weet hoe de ander reageert op jouw fragiliteit.

Een sierlijke, lichtgekleurde keramische sculptuur met abstracte gravures staat op bakstenen, tegen een wazige, gelaagde fontein en groene planten op de achtergrond.

7 mrt

7 apr

How to Practice Paradise

Sasja Houba

Het werk ‘How to Practice Paradise’ van Sasja Houba is een project dat tuinen benadert als meer dan slechts een verlengstuk van het huis. Door kunst, geschiedenis en persoonlijke verhalen te combineren, onderzoekt dit werk hoe gewone tuinen kunnen veranderen in visies van het paradijs. Voor dit onderzoek bezocht Houba verschillende achtertuinen in en rondom Utrecht (waaronder Rijnsweerd, Sterrenwijk, Wilhelminapark en Zuilen), en interviewde ze tuineigenaren over de (symbolische) waarde van hun tuin. Daarnaast bestudeerde Houba afbeeldingen van het paradijs uit uiteenlopende tijden en culturen.

Een kale man met een bril en tatoeages gebaart vanaf een kruk, op blote voeten, naar een vrouw achter de toonbank in een drukke ruimte.

5 mrt

29 mrt

Ik probeer je te heugen

Ken Stoové

Dit onderzoek vertoont de innerlijke zoektocht van Ken Stoové, die een diep verlangen voelt om naar Suriname te reizen, het land waar zijn opa en vader hun eerste adem haalde. Hoewel hij er zelf nooit is geweest, leeft Suriname sterk in zijn verbeelding, gevormd door verhalen, gelezen teksten en dromen. Voor Ken staat het land symbool voor afkomst, identiteit en een mogelijke thuiskomst, maar ook voor onzekerheid. Hij vraagt zich af of hij er warmte en verbondenheid zal vinden, of zich juist een buitenstaander zal voelen, aan de rand van zijn eigen oorsprong.