Dit project is voortgekomen uit mijn ervaringen met datingapps gedurende het afgelopen jaar. Aanvankelijk vormde het een documentatie van mijn innerlijke worstelingen als de ‘ander’ binnen romantische ontmoetingen: geromantiseerd, vervreemd, geobjectiveerd en onderworpen aan de blik van de ander. Tegelijkertijd werden deze ontmoetingen een ruimte voor wederzijds onderzoek en zelfonderzoek, waarin vragen naar voren kwamen over reflexiviteit, verlangen en de manieren waarop we elkaar waarnemen en construeren. Het werk nam aanvankelijk de vorm aan van fragmentarisch, persoonlijk schrijven, ongebonden aan een genre en bewegend tussen essay, poëzie en proza. Schrijven is voor mij een schaal en een drager voor emoties geworden; het draagt ervaringen die gefragmenteerd en intiem zijn en die zich moeilijk laten vangen binnen een vastomlijnd narratief.

Gaandeweg breidde het project zich uit naar een onderzoek naar de manier waarop dit ‘anders-zijn’ wordt geconstrueerd door de andere identiteiten die ik belichaam — als Aziaat, buitenlander of vrouw. Veel van deze ervaringen lijken uiteindelijk terug te voeren op kolonialisme: de kolonisatie van het lichaam, het gekoloniseerde lichaam. Dating vormt binnen het project slechts een kleine context, maar wordt tegelijkertijd een ruimte waarin sociale machtsverhoudingen zichtbaar worden en worden onderhandeld. De politiek van belichaming en lichamelijkheid lijkt voor mij een onontkoombaar kader te vormen.

Tegelijkertijd leidt dit tot een andere vraag: hoe kunnen we de-identificatie, ontgendering en het uitwissen van raciale verschillen maximaliseren? Wanneer we deze symbolische lagen afleggen en elkaar eenvoudigweg ontmoeten als echte mensen, wie ben ik dan, en wie ben jij? Dit is de uitdrukking die ik uiteindelijk het sterkst wil overbrengen.