Tentoonstellingen in Cultureel Erfgoed
Wij zijn EX: EXbunker, EXboot & EXtern. We waren ooit een bunker uit de Tweede Wereldoorlog en een voormalige Zandpad-prostitutieboot. Nu vullen we ons maandelijks met baanbrekende nieuwe kunst. Kom je ook eens kijken?
Wij zijn EX. Grensverleggend, toegankelijk en toegewijd aan opkomende kunstenaars.
Het begon in 2014 met EXbunker in een voormalige bunker uit de Tweede Wereldoorlog in het Wilhelminapark. In 2019 werd EXboot toegevoegd, een expositieruimte in een voormalige prostitutieboot van 't Zandpad.
We tonen kunst aan iedereen die ons tegenkomt in de openbare, unieke ruimtes waar we gevestigd zijn. De toegang is gratis en onze deuren staan open – vooral voor mensen die niet vaak met kunst in aanraking komen.
De kunstenaars die hun werk presenteren zijn vaak pas afgestudeerd. Voor kunstenaars in deze fase biedt EX een plek om te exposeren, maar ook ondersteuning in de vorm van coaching en een budget voor de realisatie van hun werk. De kunstenaars zijn vaak aanwezig bij hun werk als begeleiders of sprekers tijdens de receptie van de tentoonstelling.
EX brengt daarmee toegankelijke, grensverleggende kunst naar een divers publiek van liefhebbers en voorbijgangers.
Ontmoet enkele kunstenaars die onlangs een expositie hadden op een van de locaties van EX.
HKU Theater strijkt dit jaar in de maand juni voor de tweede keer neer op het Nijverterrein, en zo ook in EXboot. Afstudeerders van de opleidingen Theatre Design, Interactive Performance Design en de Master Scenography werken aan hun afstudeerprojecten die tijdens EXPOSURE op donderdag 25 t/m zondag 29 juni te zien zijn. Komt dat bekijken!
Indira de Boer (Amsterdam, 2000) woont en werkt in Groningen. Ze studeerde af aan Academie Minerva in Groningen in 2024. Haar werk bestaat uit installaties en sculpturen waarin industrieel en organisch materiaal samenkomen. Ze onderzoekt hoe betekenis ontstaat in de interactie tussen mens en materiaal, geïnspireerd door nieuwe-materialistische theorieën. Ze exposeerde o.a. in Afslag BLV (Heerenveen) en Campis (Assen).
Isabela Verhagen is een textielkunstenaar en antropoloog. Haar werk onderzoekt geleefde ervaringen van klimaatverandering en onze (vaak afwezige) relatie met de natuurlijke wereld. In haar textielinstallaties verweeft ze beelden uit recente nieuwsgebeurtenissen, persoonlijke en collectieve verhalen en onderzoeksgedreven materiaalkeuzes. Haar praktijk bevindt zich op het snijvlak van ambacht, ecologie en sociale verbeelding, en gebruikt de taal van textiel om te vragen hoe mensen milieuproblemen opmerken, negeren of zich eraan aanpassen.
Het werk van Babs Groote Schaarsberg is niet letterlijk kleding, maar wel mode-geïnspireerd. Ze speelt graag met wat mode kan zijn: het mag sculpturaal zijn, conceptueel, soms draagbaar en soms meer installatie. Verschillende materialen zijn voor Groote Schaarsberg belangrijk. Ze werkt niet alleen met textiel, maar juist ook met andere onverwachte materialen zoals papier en plastic. Dat geeft haar de mogelijkheid om vorm en textuur te manipuleren op een manier waarop textiel haar soms beperkt.
Sasja Houba (2002) is een multidisciplinaire kunstenaar en ontwerper die zich uitdrukt via grafisch ontwerp, artistiek onderzoek en keramiek. In haar werk onderzoekt zij de relatie tussen mens, cultuur en natuur, waarbij ze praktische en herkenbare elementen integreert om deze thema’s toegankelijker te maken voor een breed publiek. Met deze benadering wil zij bewustwording creëren voor de kleine, vaak over het hoofd geziene of ondergewaardeerde aspecten van onze directe leefomgeving.
Judith Spil, kinetisch en beeldend kunstenaar in Utrecht, maakt bewegende sculpturen en installaties die een verhaal vertellen. Met titels als "Nothing lasts forever" maakt Judith korte statements waarbij ze je laat nadenken over de onderliggende thema's van haar werk, zoals de beleving van tijd. Ze gebruikt vaak bestaande voorwerpen en mechanische onderdelen; beiden krijgen nieuwe functies en spelen nu de hoofdrol in het verhaal. Door de beweging van het werk neemt Judith je mee in haar filosofische verhalen, hierbij wordt je uitgenodigd om te reflecteren op het werk en de rol van de thema's in je eigen leven.
Het Kleinste Kamertje werd rond 2019 opgericht door vier personen met een sterke interesse in analoge fotografie en het afdrukken in de doka. Medio 2020 vond Het Kleinste Kamertje zijn thuisbasis bij De Nijverheid in Utrecht. Het idee was om een knusse plek te creëren waar mensen hun films kunnen ontwikkelen en hun negatieven kunnen vergroten en afdrukken. Naast het ambacht van analoge fotografie stond ook het creëren van een sociale omgeving centraal: een community waar gelijkgestemden samenkomen om ervaringen en kennis te delen en van elkaar te leren. Kortom, een plek om de “gezelligheid” van analoge fotografie te vinden.
In haar kunstenaarschap zoekt Florentien Stikkelorum naar momenten waarin het lichaam weer voelbaar wordt. Vanuit een noodzaak om rust te vinden in onze drukke wereld zet ze haar werk in als hulpmiddel om rust te ervaren. Ze werkt met zintuiglijke materialen zoals licht, geluid en ruimte, en gebruikt deze om ervaringen te openen die vaak over het hoofd worden gezien. Haar werk ontstaat vanuit een verlangen om te vertragen, om in het dagelijks leven te weten hoe rust voelt van binnen, iets om naar terug te grijpen wanneer onze schouders weer in onze oren kruipen en we onszelf alleen nog maar horen denken.
Inês Da Silva Aguiar is onlangs afgestudeerd aan de opleiding Fine Arts aan de HKU in Utrecht. Haar interesse in kunst ontwikkelde zich al op jonge leeftijd, toen ze besefte dat ze haar gedachten en emoties vooral in visuele vorm uitdrukte. Aguiars gevoelens vormen dan ook de basis van haar werk; haar artistieke expressie is persoonlijk van aard en nauw verweven met haar achtergrond en identiteit. Haar gemengde etnische afkomst (Turks-Cypriotisch en Portugees) en haar jeugd in de verdeelde stad Nicosia, in een politiek en sociaal beladen omgeving, hebben haar interesse gevormd in de kwetsbaarheid van identiteit — een thema dat zij onderzocht in haar eindexameninstallatie
Iyanla Etnel is fotograaf en filmmaker, gevestigd in Amsterdam. Haar werk vertrekt vanuit stilte. Niet als leegte, maar als drager van alles wat niet gezegd kon worden. Als kunstenaar onderzoekt Iyanla hoe trauma zich nestelt in het lichaam, in de ruimte, in generaties. In haar werk beweegt ze tussen verleden en heden, tussen zichtbaarheid en het onzichtbare, tussen het lichaam als archief en het lichaam als kanaal.
U kunt ons helpen door vrijwilliger te worden of een donatie te doen.
Omdat wij geen entreegeld vragen en ook geen huur voor de tentoonstellingsruimtes, bestaan onze inkomsten voornamelijk uit donaties en subsidies.
Donaties helpen ons de ruimtes open te houden. Stuur me een e-mail, dan reageer ik graag. Elke donatie is fiscaal aftrekbaar omdat Stichting EX de Culturele ANBI-status heeft.
Zou je mijn bezoekers willen verwelkomen en als vrijwilliger mijn kunst willen bewaken? De kunstenaars die bij mij exposeren, zijn vaak aanwezig tijdens de openingstijden. Helaas zijn ze niet altijd beschikbaar en ik zou de tentoonstelling graag een extra dag openhouden, namelijk op vrijdag van 12.00 tot 17.00 uur.
Wilt u mij helpen voor een vergoeding van €20,- per middag in de EXbunker?
EXutrecht wordt gesubsidieerd door de gemeente Utrecht
