Over het werk zegt Hannah het volgende:

En al neuriënd vraagt de stork je de bedoelingen van bevruchting te vergeten. Haar fluitende ruis verwelkomt de kinderen en elegant zullen we paraderen over de daken.

Af en toe vangt de blik van een waker ons en dan laten we die mee liften met onze reis. De wakers behouden hun verzameling vangsten van bedoelingen voorzichtig.

De bergen vergissingen en gemissen vragen om bescherming en die zullen wij bieden. Daar zullen we daken op bouwen om te bewaren en als schatten de behouden.