Een multimedia-/video-installatie met de lucht als onderwerp, onderbroken en vervolgens opnieuw geordend. Door projectie wordt deze gefragmenteerde lucht een metafoor voor het stedelijk uitzicht, waar gebouwen, lijnen en niveaus de blik voortdurend breken. Onder, op en boven de grond van de EXbunker ontstaat een nieuw spel van randen en dieptes, een horizon die voortdurend verschuift. Roos verbindt de lucht met kwetsbaarheid en vrijheid, waardoor deze een spontane aanwezigheid krijgt in contrast met de concrete realiteit van de ruimte.

Deze installatie roept een gevoel van vrijheid en ruimte op dat zich steeds opnieuw opent.