exposities|

ONE FRAME AT A TIME

Twee roodgetinte foto's met abstracte, donkere vormen hangen aan een touwtje, vastgebonden met wasknijpers. Een wazig persoon staat in een rood verlichte kamer.
EXbunker logo
wanneer
28 februari 2026 - 29 maart 2026
waar
EXbunker

“One frame at a time” Een archief van portretten dat over een periode van vijf jaar is opgebouwd, voortkomend uit een werkwijze die afstand neemt van het directe en snelle beeld. Elke foto vraagt om een lange belichtingstijd en plaatst de geportretteerde buiten het tempo van het dagelijks leven. De vereiste stilstand zorgt voor een ander soort aandacht: bewustwording van ademhaling, kleine onwillekeurige bewegingen en de moeite om stil te blijven staan. Wat begint als een technische keuze, wordt zo een moment van vertraging.

De beelden laten sporen zien van dit proces, zoals kleine bewegingen van het lichaam, concentratieverlies en de gedeelde tijd tussen fotograaf en geportretteerde. Het zijn niet alleen portretten van mensen, maar ook vastleggingen van tijd, zichtbaar in de spanning tussen controle en lichamelijke beperking.

De tentoonstelling “One frame at a time” brengt deze werken samen, gemaakt over vijf jaar en nog steeds in ontwikkeling. Samen vormen ze een overzicht van mensen die tijdelijk deelnamen aan een ander tijdsritme, bepaald door het analoge proces van licht en emulsie in plaats van snelheid of efficiëntie.

Plan je bezoek

Huidige expositie

Deze expositie is verlopen. Dit toont EXbunker nu:

Familieportret: vader met stropdassenmasker houdt baby vast, moeder met rood bloemenmasker zit in stoel.
EXbunker logo

4 jul

26 jul

De muren hebben oren

Adriënne Verburg

'De benen nemen,' waarom zeggen we dat zo? In plaats van 'ik ga ervandoor'? Tegelijkertijd worden mensen erop afgerekend als ze niet 'correct' Nederlands spreken. We accepteren allerlei gekke spreekwoorden, maar een kleine taalfout kan soms al genoeg zijn om iemand een soort van af te wijzen.      Hoe we met elkaar communiceren, fascineert me enorm. Hoe vanzelfsprekend we het vinden. Hoe woorden regels volgen, hoe objecten met ons communiceren en hoe wij die dan weer lezen. En dan zijn er die spreekwoorden, die vaak iets benoemen waarvan de betekenis allang niet meer letterlijk is. Toch begrijpen we elkaar of is dat helemaal niet zo en doen we alsof? In mijn werk zoek ik de verwarring op in spreekwoorden, soms door het letterlijk te verbeelden, soms door iets kleins aan ze te veranderen.

waar

Wilhelminapark 24A
3581 NE Utrecht